Ne zamandır müzik tavsiyelerinde bulunmuyorum. Hani demiştik ya müziğin seyahatle de bir ilgisi var diye. Tam da öyle bir durumdu beni Goran Bregovic hakkında yazmaya iten sebep!

Balkanlar'a ayılır, bayılırım. Yemeklerini, insanlarını, doğasını sevmem bir yana müzikleri benim için en büyük eğlence kaynağıdır. Aslında baktığımızda hangimiz için değil ki? Uzunca bir süre ortak bir tarihi ve kaderi paylaşmışız Balkanlarla. Hal böyle olunca da ne kadar bize uzak bir kültürden bahsedebiliriz ki? 

İstanbul'da öğrenciliğini yaşamış kişiler bilir, Taksim'deki eski ARAF'ı. Cuma gelse de gidip Balkan müziklerinde deli deli dans etsek diye bekler dururduk! Şimdi Araf kalmadı. Kanto Gazino oldu. Ama benim içimde Balkan müzikleri hiç susmadı.

Bosna'nın sevda şarkıları dedikleri sevdalinkaları, Makedonya'nın folk şarkıları ve tabi ki Sırbistan'ın içimizi kıpır kıpır eden eğlenceli melodileri. Hepsinden biraz biraz alan Bosna doğumlu, Sırp anne ve Hırvat babanın çocuğu Goran Bregovic'in bu mozaik yapısıyla müzikten başka bir üretimi beklenemezdi belki de.

Benim hayatıma babamın ben küçükken izleyip izleyip kahkahalar attığı Emir Kusturica filmleri ile girdi Goran. Bir devir onların müthiş dostluğundan doğan film ve film müziklerini konuşuyordu. 

Goran Yugoslav Sosyalist Cumhuriyeti devrinde 70'lerde Bosna'da Bijelo Dugme (beyaz düğme) grubunu kurmuş sonra da almış yürümüş! 

Albümleri, şarkıları, filmlere yaptığı müzikleri saymakla bitmeyecektir. O yüzden en sevdiğim ve hatta babamın da en sevdiği Goran Bregovic şarkısı ve aynı zamanda Emir Kusturica'nın Ak Kedi Kara Kedi filminde çalan "BUBAMARA" kıpır kıpır etsin içimizi! 

hamiş: Bubamara Sırpça uğurböceği demektir.